እምነትህን ማንም እንዳይወስድብህ

ያለንበት ወቅት፤ በርግጥ ያለፉትም በየነበሩበት ዘመን አንዱ መለያ የእምነት ትግል ነው። የመርህ ትግል ነው። የፕሪንስፕል ትግል ነው።

በለጋነት ዘመኔ ከማይገቡኝ ጸሎቶች መካከል መዝሙረ ዳዊት አንዱ ነበር። ከተወሰኑት መዝሙራት ውጪ። ምክንያቱም ከክርስትናዬ ጋር የሚጋጭ እየመሰለኝ። ስለ ጠላት መደምሰስ፣ ስለ ክፉዎች ጥፋት፣ ስለ ሕጻናቶቻቸው ሁሉ በአለት መቀጥቀጥ ነው የሚያወራው። ክርስትናዊ ፍቅር እና ይቅር ባይነት ጋር ሲጋጭብኝ ብዙ ማስተባበያ ሁሉ አስቀምጥ ነበር።

የብሉይ መጽሐፍ ስለሆነ ነው፣ ስለ ሰዎች ሳይሆን ስለ ዳይብሎስነው የሚናገረው እያልኩኝ። ይሄ የኔ ችግር ብቻ አልነበረም።የተወሰኑ ቀደምት አባቶችም ችግር ሆኖ ወደ አሊጎሪ ትርጉም ውስጥ ገብተው ሕጻናት ማለት ጥቃቅን የሆኑ ኃጢአቶች ማለት ነው በሚል ለማስታረቅ ጥረት አድርገው ነበር። መዝሙረኛው ግን በእውነትም ስለ ሰዎች፣ መዝሙራቱም ስለ ሰው ልጆች ነበር የተናገሩት እንጂ ስለ ሰይጣን ወይም መናፍት አይደለም። የሰይጣንን ሃሳብ ስለተሸከሙ ሰዎች እንጂ።

የብሉይ ኪዳን መጽሐፍ ነው ብለን እንዳንተወው፤ ከጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ጀምሮ ብዙዎች ሐዋሪያት ከመዝሙረ ዳዊት ብዙ ጠቅሰው አስተምረዋል። ከብሉይ ኪዳን መጽሐፎች ሁሉ መዝሙረ ዳዊት በአዲስ ኪዳን በብዛት የተጠቀሰ ነው። በዚህም ምክንያት የአዲስ ኪዳን ክፍል እስኪመስል ድረስ።

አሁን ግን ምንም ሳይከብደኝ፣ መዝሙረኛው በሚልበት የበቀልና የጥላቻ ስሜት ነው እነዛን መዝሙሮች የምላቸው። ለንባብ ለጸሎት የምጠቀማቸው።

መዝሙረኛው እነማንን ነው እንደዛ የሚለው? የግሉን ጠላቶች? የጠሉትን? በንግስናው ወይም በራሱ ባህሪ ወይም በሥጋዊ ፍላጎቱ የቀኑበትን?

በፍጹም። በጭራሽ። መዝሙረኛው የግል ጠላቶቹን በመዝሙሩ ሊያነሳ ቀርቶ ትዝ ብለውት ራሱ የሚያቅ አይመስልም።

መዝሙረኛው ጠላቶች የሚላቸው የእምነት ጠላቶችን ነው። “እግዚአብሔር አያድንህም!” ብለው የሚያምኑ፣ መዝሙረኛውን የመጥላታቸው ምንጭ ጽድቁ እና በእግዚአብሔር መታመኑ የሆነባቸውን፣ ለሌሎች “እግዚአብሔር ይታደጋል በመጨረሻም ይፈርዳል፣ እውነት ታሸንፋለች” ብሎ በመናገሩ የተገዳደሩትን፣ እስራኤል የእግዚአብሔር ሕዝብ ስለሆነ ብቻ (ያለሌላ ምክንያት) የጠሉትን ሰዎች ነው ጠላቶች የሚላቸው። ትንሣኤ በሌለው መደምሰስ እንዲጠፉ የሚለምነው። ምክንያቱም የእውነትን መሸነፍ፣ የሃይማኖትን አለመኖር፣ እግዚአብሔር የሚባል አምላክ የለም፣ የሚታደግ የለም የሚለው እምነታቸው እውነት እንደሆነ ለማሳየት የሚጥሩ እና ያንን ለማሳየት ምንም ለማድረግ የማይመለሱ ሰዎች ስለሆኑ ነበር ዳዊትም ሆነ ዘማሪዎቹ በእንባ ጭምር እግዚአብሔር በእነዚህ ላይ እንዲፈርድ የለመኑት።

ወዳጆች ሆይ ዛሬም ጠላቶቻችን እነዚህ ናቸው። ድሃ አደጉን የሚፈርድ የለም ብለው የሚበዘብዙ፣ ስደተኛውን የሚታደገው የለም ብለው የሚያሰቃዩ፣ ስልጣን አልባውን የሚደርስለት የለም ብለው የሚያፈናቅሉ፣ ግፋቸውን 'የእግዚአብሔርን አለመኖር' እንዲያሳይ አድርገው የሚሰሩ፣ በዚህም ኃይል እና ጉልበት ነው ይሄን ዓለም የሚያስተዳድረው ብለው ኃይል እና ጉልበት ለሌለው የሚሰብኩ፤ ተመልከቱ ግፈኛው፣ ተንኮለኛው፣ ሙሰኛው፣ቀጣፊው፣ ዘራፊው ሲደላው እና ሲበለጽግ የሚሉ፤ አንተም ይሄን ካደረክ ብቻ ነው የምትድነው ብለው ለክፋት እንድንሰግድ፣ እምነታችንን እንድናስገብር የሚጥሩ እና የሚሰብኩ ፥ እነዚህ ናቸው ጠላቶቻችን።

በዚህ ዓለም ውስጥ “ወንድምን እንደ ራስ መውደድ” የሚባል ነገር አይሰራም ብለው የሚሰብኩን፣ የሃይማኖት አባቶችን እና መምህራንን ውድቀት እያሳዩን ሃይማኖት እኮ ውሸት ነው፣ ሃይማኖት መብያ ነው፣ ላልተማረ ሕዝብ ጨቋኞች የቀረጹት ማታለያ ነው ብለው የሚሰብኩ፤ እነዚህ ናቸው ጠላቶቻችን።

 የጌታችንን ቃላት በወረቀት ብቻ ያለ ፍልስፍና፣ ፈጽሞ መሬት ላይ ሊወርድ የማይችል፣ በሕይወት መኖር የማይቻል ፍልስፍና (ideal) እንደሆነ የሚነግሩን ፥ እነዚህ ናቸው የመዝሙረኛው ጠላቶች። በባቢሎን ወንዝ ዳርቻ ከነ ሕጻናቶቻቸው በድንጋይ እንዲወገሩ የጸለየባቸው። በዚህ መንፈስ ልጆቻቸውን ያሳድጋሉና።

ወገኖቼ ትግሉ ይሄ ነው። ትግላችን በሥጋ ከሚጎዱን ጋር አይደለም። ይልቁንስ የእኛን የሥጋ ውድቀት ለእምነታችን ሽንፈት ምሳሌ አድርገው ለማቅረብ ከሚጥሩት ጋር ነው ትግላችን።

ስቴፈን ሚለር የተባለው የትራምፕ ቀኝ እጅ በCNN ላይ ቀርቦ እንዲህ ነበር ያለው፦ “የምንኖርበት ዓለም፣ ይሄ የሚታየው ዓለም፣ ጄክ (የCNN ጋዜጠኛ ስም ጠርቶ) ፥ የሚተዳደረው በኃይል ነው፣ የሚገዛው በጉልበት ነው፣ የሚመራው በስልጣን ነው። እነዚህ ናቸው የዚህ ዓለም የማይነቃነቁ ሕጎች። ዓለም ከተጀመረበት ቀን ጀምሮ ያሉ ሕጎች። ዓለም አቀፋዊ መልካምነት እና ጥሩነት የሚባል ነገር የለም።”

"You can talk all you want about international niceties and everything else. But we live in a world, in the real world, Jake, that is governed by strength, that is governed by force, that is governed by power. These are the iron laws of the world."

ዛሬ ስቴፈን ሚለር የታላቂቱ ሀገር፣ የዓለም ልዕለ ኃያል ሀገር አሜሪካ መሪ ዋነኛ አማካሪ፣ እልፍኝ አስከልካይ፣ ፊርማ ያዥ፣ አስገቢ እና አስወጪ ሆኖ ተሹሟል። ልክ የእውነት ጠላት፣ የእግዚአብሔር ህዝብ ጠላት፣ የእውነተኛው ሰው የመርዶክዮስ ጠላት የነበረው ሐማ በመቶ ሃያ ሀገር ላይ የበላይ በነበረው በአርጤክስ ንጉሥ ዘንድ አማካሪ እንደነበረው ሁሉ ማለት ነው።

ስቴፈን ሚለር (ሐማ) የዓለም ሕግ “ኃይል፣ ጉልበት እና ስልጣን” ነው ብሎ ስለሚያምን፤ መጀመሪያ ያጠቃቸው እነዚህ ሦስቱ ነገሮች የሌላቸውን ስደተኞች ነበር። ራሳቸውን የሚሸሸጉበት ሀገር የላቸውም፣ ከሀገራቸው ሁሉን ጥለው ወጥተዋል፣ ከለላ የሚገዙበት ገንዘብ የላቸውም፤ በሰዓት የሚያገኙት ገንዘብ ትንሽ ነው፣ መልካቸው ሀገሬውን አይመስልም ለጥቃት የተጋለጡ ናቸው፣ ቋንቋቸው አክሰንት አለው ገና አፋቸውን ሲከፍቱ ስደተኞች እንደሆኑ ይታወቃሉ። ስልጣን ላይ ያለው የእነሱ ወገን አይደለም። ስለዚህ የስቴፈን ሚለር ዱላ ያርፍባቸዋል። ስደተኞቹን በግል ስለሚያውቃቸው አይደለም። ይልቁንስ የአይዶሎጂው፣ የፍልስፍናው እውነተኝነት ማሳያ ሊያደርጋቸው እንጂ።

“ይሄ ዓለም የምርጦች ነው። ይሄ ዓለም የኃያላን ነው። ደካሞችን ወደ ሀገር መጋበዝ፣ ማስጠለል ፥ ሀገርን ያዳክማል። ታላቅነትን ወደ ታናሽነት ይቀይራል” ብሎ ስለሚያምን፤ የእምነቱ ማሳያ ሊያደርጋቸው ስደተኞችን ያጠቃል።

ይሄን የምታነቡ እንደምትገነዘቡት ትግሉ የእምነት ነው። ትግሉ የመርህ ነው። በዚህ ዓለም የታላቁ አምላካችን የኢየሱስ ክርስቶስ ፍቅር እንጂ አሸናፊ የሚያደርገን ፥ ኃይል፣ ጉልበት እና ስልጣን አይደለም። ስቴፈን “በዚህ ዓለም ትልቁ ግብ ሌሎችን መግዛት ነው” ይለናል። የኛ ፈጣሪ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን “የተጠራችሁት ለማገልገል ነው” ይለናል።

ወገኖቼ ደጉ ሳምራዊ እንድንሆን በተጠራንበት ዓለም ላይ ደካሞችን እና ስልጣን የሌላቸውን ሁሉ እንድንገፋ እና እንድናሳድድ የሚገፋንን በጠቅላላ ትንሣኤ በሌለው ሞት እንዲጠፉ ወደ ክርስቶስ እንለምናለን። ስቴፈን እንዲሞት አይደለም። ስቴፈን ሚለርን የሰጠን እምነቱ እንጂ። ስቴፈን ሚለር እኮ ያለ እዚህ እምነቱ እና ፍልስፍናው አናውቀውም ነበር። ስቴፈን ሚለር የፍቅር ሰው ከሆነ እኮ ከስሙ በቀር ስቴፈን ሚለር አይደለም። ለዚህ ነው እነዛ ዘማሪዎች የእስራኤልን ጠላቶች በባቢሎን ድንጋይ ላይ ከነሕጻናቶቻቸው እንዲጨፈጭፍ የሠራዊት ጌታን እግዚአብሔርን የጠየቁት። ሕጻናቱ ራሱ አድገው ጎልምሰው እንደነሱ ከሚሆኑ በጊዜ ከዚህ ዓለም እንዲወስዳቸው በዚህም እስራኤልንም እንዲጠብቅ፣ እነዛ ሕጻናትም ከግፍ ኃጢአት እንዲታደግ (ከሞቱ ከዛ ኃጢአት ነጻ ናቸውና) የለመኑት። የባቢሎን የኃጢአት ጥልቀት ሕጻናቱ በዛ ስርዓት ውስጥ አድገው ጥሩ ሰው የመሆን ምንም ተስፋ አስጥቷቸዋልና።

ስለዚህ አቤቱ ጌታችን ሆይ ተነስ። ጠላቶችህንም እርታ። የዚህ ዓለም ብርቱ ሕግ፤ የማይነቃነቀው ሕግ ፍቅር ነውና። ወገኖቼ እምነታችንን ይሄ የኃይል ፍልስፍና እንዳይወስድብን እንጠንቀቅ። ስደቱ ቢበዛ፣ ነውሩ ቢበዛ፣ ቤተመቅደሱን ቢያረክሱ፣ በየቀኑ ቢያርዱን፣ የእውነት ፈራጅ የለም፣ እግዚአብሔር በመንበሩ የለም፣ ፍቅር የሚባል ነገር አይሰራም እንዳንል አደራ። ያን አልን ማለት እነሱ አሸነፉ ማለት ነው።

ዳዊት (ትንሹ ዳዊት)፣ ምንም አቅም የሌለው ዳዊት ይሄ ገብቶት ነበር። ለአርባ ቀን ሙሉ እስራኤል ላይ ኃይል ነው አሸናፊ፣ ጉልበት ነው አሸናፊ፣ ቁመት ነው አሸናፊ ብሎ ሲፎክር የነበረውን ጎልያድን እንዴት እንዳናገረው ታስታውሳላችሁ?

እንዲህ ነው ያለው “ይህም ጉባኤ ሁሉ እግዚአብሔር በሰይፍና በጦር የሚያድን እንዳይደል ያውቅ ዘንድ ነው።” .... “እኔ ግን ዛሬ በተገዳደርኸው በእስራኤል ጭፍሮች አምላክ ስም በሠራዊት ጌታ በእግዚአብሔር ስም እመጣብሃለሁ።” ቀዳማዊ ሳሙኤል 17፥45።

ዳዊት በጉልበት አይደለም ታላቁን ጎልያድን የረታው። በእግዚአብሔር ስም እንጂ። ለሕዝቡም ያወጀው ያንን ነው። እግዚአብሔር በሰይፍ እና በጦር የሚያድን አምላክ አይደለም። በፍቅሩ እንጂ። በምህረቱ እንጂ። በስሙ እንጂ።

ስለዚህ እምነታችሁን ጠብቁ።

ባልንጀራን እንደ ራስ ውደድ

 የሶረን ኪከርጋርድን የፍቅር ሥራ(works of love) የሚለውን ድንቅ እና ከባድ መጽሐፍ እያነበብኩኝ ነው። ማንበብ በዚህ ደረጃ በሰው ልጅ ባህሪ ላይ ተጽዕኖ ማምጣት እንደሚችል የሚያሳይ መጽሐፍ ነው።

ስለ ፍቅር መጻፍ ከባድ ነው። ስለ ሮማንቲክ ፍቅር አይደለም የሚናገረው። ወደድኩሽ፣ ሞትኩልሽ ብሎ ስለ ሚገለው ፍቅር አይደለም። ወይም ካላንቺ መኖር አልችልም ብሎ ከዚች ሴት የት አባቴ ልጥፋ ብሎ ስለሚጠናቀቀው ፍቅር አይደለም የጻፈው።

ያ የገጣሚዎች ፍቅር ነው። የዘፋኞች ፍቅር ነው እርሱ። ለገቢ የሚሆን። በተዘዋዋሪ ራስን መውደድ ነው እርሱ። የሚያፍን ፍቅር ነው እርሱ።

ዛሬ የምፅፍላችሁ ፍቅር፥ የሕግ አዋቂው ጌታን ፈትኖ ያገኘው ፥ ሊቅ አራቆ የተረከውን ፍቅር እንጂ።

ስለሁለተኛው ትእዛዝ፣ ከመጀመሪያው ትእዛዝ እግዚአብሔርን ከመውደድ ቀጥሎ ስላለው ፍቅር።

ባልንጀራን እንደ ራስ መውደድ።

ባልንጀራ ማነው?

ጌታ ይሄን በምሳሌ አስረዳ። ዮሐንስ ወንጌላዊ ደግሞ ባልንጀራ ማለት የቤትህን በር ከፍተህ የምታየው ሰው ነው ይላል። ልክ በርህን ከፍተህ የምታየው ሰው፣ ያ ሰው ነጭ ይሁን ጥቁር፣ አማራ ይሁን ኦሮሞ ፣ ትግሬ ይሁን አፋር ፣ ወይም ቻይናዊ ይሁን አረብ ፥ ያ ሰው ነው ባልንጀራህ ይላል። እግዚአብሔርን የመውደድህ ምልክት። እርሱን መውደድህ ነው።

“ማንም። እግዚአብሔርን እወዳለሁ እያለ ወንድሙን ቢጠላ ሐሰተኛ ነው፤ ያየውን ወንድሙን የማይወድ ያላየውን እግዚአብሔርን ሊወደው እንዴት ይችላል?”” 1ኛ ዮሐ 4፥20።

“ያየውን ወንድሙን” ሲል “የምናየውን፣ በር ከፍተን፣ ዓይናችንን ልክ ስንከፍት የምናየው ሰው ፥ ያ ነው ባልንጀራ” ነው እያለን ነው።

ተመልከቱ ባልንጀራን እንደ “ራስ መውደድ” ውስጥ ራስ መውደድ የሚባል ሳጥን አለ። ያንን ሳጥን ከፍታችሁ ሁሉን ካስገባችሁበት ራስን መውደድ የሚባል ነገር ፈጽሞ ይጠፋል።

ምሳሌ፦ አንድ የእኔ የምትሉት ቤት አለ። ያ ቤት ውስጥ ማንም ሰው እኩል ስልጣን እና እኩል መብት ካለው ፥ ያ ቤት የማነው? የማንም። ሁሉም እኩል መብት ካለው ያ ቤት የሁሉም ነው። የሁሉም የሆነ ነገር ደግሞ ሁሉን የሚሰጥ ብቻ የተለየ መብት ይኖረዋል (only the one who gives everything has a better right)። ሁሉን የሚሰጥ ካለ። ካለዛ ግን የማንም አይሆንም።

የማንም ያልሆነ ነገር ደግሞ ምንም ጥበቃ አይኖረውም። ግን የባልንጀራ ፍቅር ጥበቃ አለው። ጠባቂው “ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ” ያለው ነው። ስለዚህ ሰው አምላኩን ካልወደደ ራሱንም አይወድም። ራሱን ያልወደደ ደግሞ ሌላውን እንደ ራሱ ይጠላ ይሆናል እንጂ መውደድ አይችልም። ምክንያቱም ራሱንም በአግባቡ አይወድምና።

ሲጋራ የሚያጨስ ሰው ራሱን እየጎዳ ነው። ይሄ ሰው ባልጀራውን ውደድ ቢባል (እንደ ራሱ)፤ ምንአልባት ሲጋራ ነው የሚሰጠው። ምክንያቱም ራሱን መውደድ ምን እንደሆነ ራሱ አያውቅምና።

ወደ ቤቱ ምሳሌ እንመለስ። ቤቱ ያንተ ነው። ቤቱን አብክተኸዋል። ጠረኑ፣ ንጽህናው፣ እቃዎቹ ተሰባብረዋል፣ ሽንቱ ቤቱ አይሰራም፣ ጣሪያው ያፈሳል። አቧራ ያስገባል። ወደ እዚህ ያንተ ወደ ሆነው ቤት ሌላ ሰው አስገብተህ እኩል መብት ልትሰጠው ትችላለህ። ግን ወደ እዚህ ወደ ጎሰቆለ ቤት መግባት ባልንጀራህን ይጠቅመዋለ ወይስ ይጎዳዋል? መልሱ ባልንጀራህ ካንተ የባሰ ቤት ውስጥ ይኖር ካልነበረ በቀር ይጎዳዋል። ካንተ የባሰ ቤት ውስጥ ቢኖር ራሱ ያ ካንተ የባሰ ቤት ውስጥ መኖር ይሻለው ይሆናል። ምክንያቱም ብዙ ላያተርፍ ነገር፣ ያንተ ባለውለተኛ ነው ያደረከው። ያንተ ቤት ውስጥ በመግባቱም ትንሽም ቢሆን የባይተዋርነት ስሜት ይሰማዋል። ስለዚህ አንድ ሰው ራሱን በትክክለኛው መንገድ ከወደደ ብቻ ነው ሌላውን መውደድ የሚችለው። ትክክለኛ ያልኩት፥ በዛ በጎሰቆለ ቤት ውስጥ የሚኖር ሰው ምንአልባት ምርጥ ቤት ውስጥ እየኖረ ሊመስለው ይችላል። የቤቱን መጎስቆል የማስተዋል አቅም ከሌለው።

ግን ሰዎች ደግሞ በጊዜ የተገደብን ነን። ይሄ ምን ማለት ነው? ይሄ ማለት ዛሬ ጥሩ የመሰለን ነገር፥ ነገ ወይም ከዓመታት በኋላ መጥፎ ሆኖ እናገኘዋለን። ለምሳሌ የአስር ዓመት ልጅ ጥናቱን ትቶ ሙሉቀን መራገጥ እና ኳስ መጫወት ጥሩ ሊመስለው ይችላል። ኳሱን አቁመህ አጥና የሚለውን ሊጠላ ይችላል። ለጊዜው። ከዓመታት በኋላ ነው እርሱ ጥሩ የመሰለው “ሙሉ ቀን መራገጥ” መጥፎ እንደሆነ የሚገባው። ይሄ በአዋቂዎችም ዘንድ ያለ ነው። አዋቂዎች ብንሆን እንኳን በአንዳንድ ጉዳዮች ከዓመታት በኋላ ነው ልክ እንዳልሆንን የሚገባን።

ስለዚህ ሰዎች ሁልጊዜ ትክክለኛው የቱ እንደሆነ አያውቁም ማለት ነው። ስለዚህ ትክክለኛ ፍቅር አለን ብለው ግን ጥላቻ ወይም ጎጂ ስሜት ሊኖራቸው ይችላል። ለጊዜው እየወደዱ ሊመስላቸው ይችላል። ለጊዜው ትክክለኛ ፍቅር ሊመስላቸው ይችላል። ለዚህ ነው ይሄ ፍቅር ሁልጊዜ ትክክለኛ ነገር በሆነ መሠረት ላይ መቆም ያለበት።

ባልንጀራን እንደ ራስ መውደድ ሌላ ከርሱ ውጪ ያለ ሁልጊዜ ትክክለኛ የሆነ ፍቅር (ፍጹም የሆነ ፍቅር) ላይ መጽናት ካልቻለ፣ ባልንጀራን እንደ ራስ መጥላት ሆኖ ሊቀየር ይችላል። ለዚህ ነው ፈጣሪውን “በፍጹም ልቡ በፍጹም ነፍሱ በፍጹም አሳቡ መውደድ” ያልቻለ ሰው፤ ባልንጀራውን እንደ ራሱ መውደድ የማይችለው። እንደ ራሱ ግን ሊጠላው ይችላል። ምክንያቱም ፍቅርን ራሱ አያውቀውምና።

ይቀጥላል።

ገዱ ጉዳችንን ገለጠ

የቀድሞ የውጭ ጉዳይ ሚኒስትር ገዱ አንዳርጋቸው የፓርኪንግ ጠባቂ ሆነው አሜሪካ እየሰሩ መታየታቸው ከሀገር ውስጥ እስከ ውጪ አነጋግሮናል። ብዙዎች ያን የሚያክል ትልቅ ክብር ያለው ሥራ ላይ የነበረ ግለሰብ ዝቅ ብሎ፣ ሥራ ሳይንቅ መሥራቱ አስገርሟቸዋል። ለእኔ ገዱ የብዙዎቻችንን የአዕምሮን ጓዳ ጉድ ያደረገ ነው የሚመስለኝ። ምን ዓይነት አስተሳሰብ እንደያዝን ነው የገለጠው። ምን ማለቴ እንደሆነ ላብራራ።

የሥራ ዓላማ ግን ምንድነው?

“አዳምንም አለው። የሚስትን ቃል ሰምተሃልና፥ ከእርሱ እንዳትበላ ካዘዝሁህ ዛፍም በልተሃልና ምድር ከአንተ የተነሣ የተረገመች ትሁን፤ በሕይወት ዘመንህም ሁሉ በድካም ከእርስዋ ትበላለህ፤” ዘፍ 3፥17።

በድካም ሠርቶ መብላት እንግዲህ የሚጀምረው ከዚህ ነው። እኛ የሠሪው፣ ሥራውም መልካም የሆነለት የአምላካችን እግዚአብሔር የእጆች ሥራ ነን። አዳም በገነት ውስጥ እንደማይሰራ አልተነገረንም። እንደውም ከውድቀት በፊት አዳም ሥራ ነበረው። እግዚአብሔር የፈጠረውን ፍጥረት መግዛት። ዘፍ 1፥28። ሥራ የውድቀት ውጤት ነው የሚል ትምህርት ለዚህ ነው ስህተት የሚሆነው። መጽሐፍ ቅዱስ ያን አይነግረንም። ነገር ግን በላቡ እና በድካም ሠርቶ መብላት የጀመረው ከውድቀት በኋላ ነው። ልጆቹም የሥራ ዘርፍ ተከፋፍለው መሥራት ጀመሩ። ከመሬት ጋር መታገል ፥ ከተፈጥሮ ጋር መታገል ጀመሩ። ፍጥረትን ያለ ችግር የሚገዛው አዳም አሁን ሁሉ ነገር በድካም ብቻ የሚሆንለት ሆነ።

ሥራ ውድቀትን ቢቀድመውም፤ ከውድቀት በኋላ ግን የሰው ልጅ ሳይሠራ መብላት እንደማይችል ተነግሮታል።

ስለዚህ መብላት የሚወድ ሁሉ መሥራት አለበት። ቢያንስ መሥራት ከልቡ መፈለግ አለበት። ቅዱስ ጳውሎስ ለዚህ ነው “ሊሠራ የማይወድ አይብላ ብለን አዘናችሁ ነበርና።” ብሎ የተናገረው። 2 ኛ ተሰሎንቄ 3፥10። ሊሠራ የማይወድ አይብላ ተብሏል።

በዚህ ምድር ሊሠራ የማይወድ ቢኖር ምግብ መስጠት እንደሌለብን ተነግሮናል። አዎ። ሊሠራ የማይወድን ምግብ እንድንከለክለው የብሉይ ኪዳን ሕግ ብቻ አይደለም የአዲስ ኪዳን የፍቅር ሕግ አዞናል። ግን አስተውሉ ሊሠራ የማይወድ ነው የሚለው። ሊሠሩ እየወደዱ በተለያዩ ምክንያቶች መሥራት የማይችሉትን ግን የመርዳት ግዴታ አለብን።

ስለዚህ ሥራ አንዱ ትልቁ ተልዕኮ ለመብላት ነው ማለት ነው።

ቅዱስ ጳውሎስን ተመልከቱ። ሊቁን ጳውሎስን። በዚህ ምድር የእውቀት ጥግ ያለውን። በመንፈሳዊ ሕይወት ደግሞ ዓለም ከተፈጠረ ጀምሮ ያሉትን ሁሉ እግዚአብሔር እስከ ሦስተኛው ሰማያት ድረስ ወስዶት ያሳየውን ድንቅ ሰው። 2ኛ ቆሮ 12፥4።

 ክብርን ቢሆን የእርሱን ያህል የከበረ ከመካከላችን ማን ይኖር ይሆን?! ይሄ ታላቅ ሐዋርያ ግን በሰው ላይ ሸክም ላለመሆን ማታ ማታ ድንኳን እየሰፋ ነበር የሚተዳደረው። ሐዋ 18፥4። ጳውሎስ ሥራን የመዘነው በሰው ላይ ሸክም ላለመሆን ነበር። ከሰው ሸክምነት ነጻ እስካወጣው ድረስ ፥ ሥራን አልናቀም። የወገብ በሽታ እያለበት፣ ቀኑን ሙሉ ወንጌል የመስበክ ግዴታ እያለበት ፥ ባለችው ጊዜ ግን በሰው ላይ ሸክም ላለመሆን ድንኳን እየሰፋ ራሱን ያስተዳድር ነበር።

ሌላው ፈጣሪያችን ሠራተኛ ነው። የሚበላው ጎድሎት አይደለም። እንደ እኛ አይበላም። ሌላው ላይ ሸክም ላለመሆን አይደለም። እርሱ ሁሉን የተሸከመ ነው እንጂ። ውበት እና ሞገስ አጥሮት አይደለም። እርሱ የውበት ፏፏቴ ነው።

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እንዲይ ይላል፦ “ኢየሱስ ግን። አባቴ እስከ ዛሬ ይሠራል እኔም ደግሞ እሠራለሁ ብሎ መለሰላቸው።” ዮሐ 17፥5። ምንም ሳያስፈልገው፣ ማንም የሚከሰው ሳይኖር፣ ምንም ሳይጎድለው እግዚአብሔር ይሠራል። የእጆቹም ሥራ ውብ ናቸው። መልካም እና እጅግ መልካም ናቸው። እርሱ ብቻ መልካም የሆነው አምላካችን ፥ መሥራት የእርሱ መገለጫ ነው። አብ ይሠራል። ኢየሱስ ክርስቶስም ይሠራል። ያለማቋረጥ። እኛም እንድንመስለው ተጠርተናል። ስለዚህ እንሠራለን።

ለዚህ ነው የሰው ልጅ ከውድቀትም በፊት እንዲሠራ የሥራ ዘርፍ የተሰጠው። እርሱም የእግዚአብሔርን ፍጥረት ማስተዳደር እና መግዛት ነበር። ሥራን የርግማን ውጤት አድርጎ ማስተማር ምንፍቅና ነው። ስሁት ትምህርት ነው።

አሁን ወደ ገዱ እንመለስ። ኢትዮጵያኖች ያለምክንያት ድሃ እንዳልሆንን አሁን እንወቅ። ያለ ምክንያት የዓለም ጭራ እንዳልሆንን አሁን ይግባን። ሥራ ክቡር ነው። በሰዎች ላይ ሸክም እንዳንሆን የሚያደርገን የእጃችን ሥራ ክቡር ነው። ለመብላት የምንሠራው ሥራችን ክቡር ነው። ከዛም እንደ ፈጣሪያችን መልካም የሆኑ ሥራዎችን ሳይቸግረን እና ሳይርበንም ጭምር የምንሠራው ክቡር ነው። ፈጣሪያችን ሠሪ ነው። እኛም እንሠራለን።

በኢትዮጵያ ግን ሥራ ሌላም ዓላማ አለው። ይሄ ግን መንፈሳዊ አይደለም። ይልቁንስ ሰይጣናዊ እንጂ። እርሱም ትዕቢት ነው።

ኢትዮጵያው ውስጥ ሥራ ስታተስ ነው። ሥራ ከባልጀራ ከፍ ማለታችንን መግለጫ ነው። ኢትዮጵያ ውስጥ ሥራ ራስን ከፍ ከፍ ማድረጊያ ነው። ኢትዮጵያ ውስጥ አንድ ሰው እየተራበ ራሱ ፥ ሥራ ክቡር ሆኖ ሳለ የማይሰራቸው ሥራዎች አሉ። ከሊስትሮ ወይም ከቀን ሠራተኛ በብዙ እጥፍ ዝቅተኛ ገንዘብ የሚከፍል የቢሮ ሥራ ላይ መሰማራት ለኢትዮጵያውያን የተሻለ ነው። የተሻለ የሚከፍሉ እና የሰው እጅ ላይ እንዳንወድቅ ከሚያደርጉ ሥራዎች ይልቅ ዝቅተኛ እየከፈሉን የቤት ኪራይ እንኳን መሸፈን የማይችሉ ሥራዎች ላይ ተቀጥረን መቆየትን እንመርጣለን። ምክንያቱም ኢትዮጵያ ውስጥ ሥራ ትዕቢትም ነው። ሥራ ከወንድማችን የመብለጫ ማሳያ ነው። በዚህም ኢትዮጵያችን የሥራችን እርሱም የትዕቢት ውጤት ናት። አሁን ያለንበት ደረጃ የዚህ የትዕቢት ማሳያ ነው።

ትዕቢት ደግሞ ሁልጊዜ ውድቀት ይከተለዋል። ትዕቢት ባለበት ሁሉ ውድቀት ጠፍቶ አያውቅም። የዛሬይቷ ኢትዮጵያ የዚህ ውጤት ናት።

ገዱ አንዳርጋቸው ሥራዓተ መንግስቱን ብቻ አይደለም የተቃወመው። እኛን ኢትዮጵያኖችንም እንጂ። የኛንም ትዕቢት፣ የውድቀታችን መሠረትንም ጭምር ነው የገለጠው።

ወገኖቼ ማንም ራሱን በትህትና ዝቅ ለማድረግ ካላሰበ በቀር ከፍ አይልም። ትልልቅ ስኬቶች ባሉበት ቦታ ሁሉ ትህትና አለ። ይሄን ቃል ፈትኑት። ሳትቸኩሉ፣ ሳትጣደፉ ፈትሹት። ትህትናንን ከፍታ ይከተለዋል።